Douglas Baldwin Ackerley

Graveyard / Begraafplaats: Gemeentelijke Begraafplaats Woensel "De Oude Toren"
Location / Locatie: EE grave 77

Militairy Service / Krijgsdienst: Royal Air Force Volunteer Reserve
Rang: Pilot Officer
Regiment: 10 Sqdn.
Number / Nummer: 148756


Age / Leeftijd: 22
Date of death / Overlijdensdatum: 26/07/1943
Place of death / Overlijdensplaats: Oisterwijk

Zoon van Joseph en Ellen Mary Ackerley uit Patricroft; Eccles; Lancashire.

Op 26 juli 1943 stortte om 01.20 een Engelse Halifax-II bommenwerper neer op de Kampina Heide op Oisterwijks grondgebied.
De Halifax-II bommenwerper met aan boord een zevenkoppige Engels Canadese bemanning was op de terugweg van een bombardementsvlucht op Essen in het Ruhrgebied van Duitsland toen het ten prooi viel aan een Duitse nachtjager.
Het toestel werd 6 km ten Noord-Oosten van Tilburg op zo’n 5700 meter hoogte aangevallen door de Duitse jager toen het toestel als nummer 26 in een formatie vloog.
Met een aantal enorme knallen gevolgd door een brullend geluid en schudden van het toestel dook het onbestuurbaar en met brandende rechtervleugel naar beneden.
Het toestel kwam op het heidegebied van de Kampina terecht, zo’n 200 meter ten zuiden van het Belvertsven en brande deels uit.
Twee bemanningsleden, marconist (radioman) Smith en piloot/gezagvoerder Hartnell-Beavis wisten het toestel op tijd per parachute te verlaten, de rest van de bemanning stierf tijdens de aanval van de Duitse nachtjager of door de crash en de brand die daarop volgt.
Het voorste deel van de romp brandde tot aan de vleugels geheel uit, het staartstuk blijft redelijk intact.

De formatie bommenwerpers van 10 squadron vertrok ‘s avonds op 25 juli rond 22.15 vanaf RAF Melbourne voor een bombardementsvlucht op Essen.
Tijdens de vlucht terug naar Engeland werd de Halifax-II van piloot Hartnell-Beavis het slachtoffer van de Duitse Majoor/Groepscommandant Werner Streib, een Duitse nachtjager piloot van NJG/1(Nacht Jagt Geschwader/1) die vanaf het vliegveld Venlo was opereerde.
Werner Streib was een ervaren piloot en een echte “ace”.
Hij had aan het einde van de oorlog niet minder dan 66 slachtoffers op zijn naam staan waarvan er 65 in de nacht waren neer geschoten.
De vaak als “Vader van de Nachtjagt” betitelde Streib ontwikkelde de operationele tactieken van de nachtjagt vanaf het begin tot aan het midden van de Tweede Wereldoorlog.
Samen met Wolfgang Falck maakte hij de Luftwaffe nachtjager afdeling tot een effectieve groep die streed tegen het nachtelijke bombardement offensief van de Royal Air Force.

In 1943 tijdens de maanden Juni en Juli vloog Werner Streib met het prototype van de Heinkel He.219 waarmee hij in juni 5 Lancaster bommenwerpers claimde neergeschoten te hebben in slechts 30 minuten!
Op een nacht tijdens zijn terugkeer op het vliegveld van Venlo misrekende Streib zich door een slecht verlichte landingsbaan waarbij hij hard neerkwam en het toestel in stukken brak en de cockpit zo’n vijftig meter doorschoof.
Streib en zijn radar technicus raakte lichtgewond en het toestel werd totaal afgeschreven.
Tijdens de tien dagen die daarop volgde vloog hij met een He.219 prototype waarmee hij zo’n twintig vijandelijke RAF toestellen neerschoot, waaronder zes Havilland Mosquito’s.
Hij had toen de tactiek aangenomen om ‘s nachts tussen de stroom bommenwerpers te infiltreren waarbij hij met zijn nieuw jachtvliegtuig niet minder dan vier Halifaxen en één Lancaster wist neer te schieten.
Werner Streib zou zijn carrière aan het einde van de oorlog als Inspecteur van de Nachtjagers met rang Oberst beëindigen.

De bemanning van de Halifax-II bestond uit:

S/L, F J. Hartnell-Beavis (DFC, Distinguished Flying Cross) – Piloot/gezagvoerder
P/O, C E. Hightower, RCAF, (DFC) – Engineer/2e Piloot, 32 jaar
Sgt, R A. Smith – Marconist
P/O, W. Jones-Navigator, 34 jaar
P/O, D B. Ackerley- Bommenrichter, 22 jaar
Sgt, W. Collins-Schutter, 21 jaar
F/O, G. Downey – Staart schutter, 36 jaar

Het toestel werd na de crash door een technische ploeg van de Duitsers onderworpen aan een onderzoek waarbij bepaalde onderdelen uit veiligheidsoverweging werden meegenomen voor verder onderzoek.
De restanten van het toestel werden toen verder gesloopt en in delen afgevoerd.
Zulke toestellen gingen vaak in stukken terug naar “die heimat” of ergens in Nederland om gecontroleerd te worden op bruikbare delen of om verder verwerkt te worden tot grondstof.
De delen werden dan vaak in stukken met de trein naar Duitsland vervoerd of naar Kamp Vught of vliegveld Ypenburg gebracht waar zich op concentratiekamp Vught een vliegtuig sloperij bevond.

De vijf omgekomen bemanningsleden werden door de Duitsers uit het wrak geborgen en onderzocht.
Later zijn ze in het bijzijn van een priester met militaire eer begraven.
Weer later werd C E. Hightower van de Royal Canadian Air Force herbegraven in Groesbeek op de Canadese militaire begraafplaats aldaar.

Nadat Sgt Raymond A. Smith (de marconist) het toestel per parachute had kunnen verlaten kwam hij terecht in een bos op ongeveer acht kilometer afstand van Tilburg.
Hij werd geholpen door twee Engels sprekende Nederlanders en naar Rotterdam gebracht.
Tussen 26 juli en 9 Oktober verbleef hij op verschillende plaatsen in het land ondergedoken.
Op 9 Oktober ging hij via Amsterdam naar Parijs waar hij tot 14 Oktober verbleef.
Op 14 Oktober verliet hij Parijs en reisde naar Bordeaux en Bayonne.
Samen met enkele metgezellen kwam hij tot Dax in Zuid Frankrijk en verbleef er een dag in een hotel.
Toen ze later per trein verder wilde reizen naar het Spaanse Irun werd ze verteld dat de trein vol zat met Duitse troepen.
Op de één of andere manier lukte het ze om zich onder de trein plat op hun buik te verstoppen.
Het was een zware reis waarbij ze zich maar amper vast konden houden, vooral tijdens het rijden van de trein.
Nadat ze Hendaye bij de Spaanse grens bereikt hadden stapte ze af en liepen verder over het spoor waarna ze tot de ontdekking kwamen dat de trein die ze wilde halen naar Lissabon al vertrokken was zodat ze zich een dag onder een trein verstopt hielden.
Uiteindelijk wisten ze op een trein te stappen naar San Sebastian in Spanje waar ze op 16 Oktober arriveerde.
Aangezien ze geen trein kaartjes hadden wisten ze het toch te halen en door vermomd in overalls met baretten op de goederen ingang te gebruiken wisten ze het trein station te verlaten.
Buiten gekomen maande ze een man tot stoppen en vroegen de weg naar het Britse consulaat.
Hij wees hun de weg en daar aangekomen wachtte ze totdat een van de medewerkers kwam opdagen.
De volgende dag werden ze naar Madrid gebracht en vandaar naar Gibraltar waar ze op 25 Oktober arriveerde.
Twee dagen later was Raymond Smit na drie maanden weer veilig en ongedeerd terug in Engeland.

Piloot Hartnell-Beavis wist het toestel ook ternauwernood per parachute te verlaten en landde veilig op de Kampina heide.
Hartnell-Beavis, een ervaren piloot aan het eind van zijn 2e “tour”,(hij had 25 vluchten gedaan terwijl er maar 20 verplicht waren voor een 2e tour) besloot ondanks dat hij niet meer hoeft te vliegen (Hij was in afwachting van een aanstelling bij het transport commando) de missie toch te doen.
Door rivaliteit met een andere crew, die van ‘Timber’ die op dat moment geen dienst hadden, hoopte hij zo een missie voorop te komen.
Hartnell-Beavis was al meer betrokken geweest bij een vliegtuig ongeluk toen hij bij het 82 Squadron op Blentheims vloog.
Tijdens een vlucht op in slecht weer 9 Juni 1940 werd zijn Blentheim R3759 door bliksem getroffen en moest hij een noodlanding maken op vliegveld Hendon.
Bij zijn tweede poging om in het zeer slechte weer te landen kwam hij naast de landingsbaan terecht en kon hij niet voorkomen dat hij op een geschuts bunker tot stilstand kwam.
Hij raakte hierbij net als zijn navigator Sgt Phipps zwaar gewond.
Hartnell-Beavis zag op 26 Juli na zijn parachute landing zijn brandende toestel op een afstand liggen en besloot zich snel uit de voeten te maken.
Via omzwervingen wist hij via Eindhoven tot de Belgische grens te komen.
Hier dacht hij op een moment met de ondergrondse te maken te hebben waar hij naarstig naar op zoek was in de hoop geholpen te worden met een ontsnapping terug naar Engeland.
Helaas bleken zijn helpers andere plannen te hebben en leverde hem uit aan de Duitsers.
Hij werd gevangen genomen en kwam via Amsterdam in Duitsland terecht waar hij uiteindelijk in het Geallieerde krijgsgevangenen kamp voor luchtmacht personeel Stalag Luft III word opgesloten.
Hartnell-Beavis overleefde de oorlog en keerde terug naar Engeland waar hij in Juli 2007 overleed.


Related / Gerelateerde
Wilton Jones - Pilot Officer
William Collins - Sergeant
George Downey - Flying Officer

Additional information?

Graves Foundation Brabant is continuously looking for possible new additional information on the grave of the person.
If you are in possession of pictures, facts or stories about this particular grave or person and you want to share this with us, do not hesitate to click on the link below.
Click to share additional information.

Aanvullende informatie?

De Gravenstichting Brabant is continue op zoek naar mogelijk nieuwe aanvullende informatie over het graf of de persoon.
Bent u in het bezit van foto's, weetjes of verhalen over dit specifieke graf of de persoon en bent u bereid om dit met ons te delen, aarzel dan niet en klik op onderstaande link.
Klik hier om aanvullende informatie te delen.
Totaal aantal graven
689
Totaal geadopteerd
24


Laatste updates
Pearl, J.A.
Moss, R.W.
Murray, D.E.
Morris, W.R.
Taylor, C.F.
Macpherson, J.B.A.
Proctor, F.
Marrows, B.
Harvey, B.M.
Thomas, B.H.

Share This